Η κατάργηση από 1/8/2026 των σχολικών επιτροπών δημιουργεί οικονομική ασφυξία στα σχολεία.

                     ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Α ΕΛΜΕ ΑΘΗΝΑΣ

Η κατάργηση όλων των δημοτικών σχολικών επιτροπών οδηγεί σε απαξίωση της δημόσια εκπαίδευσης.

Κατάργηση όλων των Σχολικών Επιτροπών από την 1η Αυγούστου του 2026, σύμφωνα με διάταξη νομοσχεδίου του υπουργείου Εσωτερικών.

Τι συνέβαινε μέχρι τώρα:

1. Τα χρήματα που προϋπολογίζονταν για τις λειτουργικές και επισκευαστικές ανάγκες των σχολείων δίνονταν από το υπουργείο στις Σχολικές Επιτροπές που συγκροτούσαν υποχρεωτικά οι δήμοι.  Τα κονδύλια αυτά τα διαχειριζόταν το διοικητικό συμβούλιο της κάθε δημοτικής Σχολικής Επιτροπής.

2.  Με τον νόμο 5056/2023 καταργήθηκαν οι Σχολικές Επιτροπές και η διαχείριση των οικονομικών και λειτουργικών ζητημάτων των σχολείων πέρασε στα δημοτικά συμβούλια. Ωστόσο εξαιρέθηκαν από την κατάργηση οι επιτροπές που ανήκαν σε δήμους με περισσότερα από 100 σχολεία.

Επομένως με το νέο νόμο από 1^η Αυγούστου θα καταργηθούν και οι Σχολικές Επιτροπές των μεγάλων δήμων που είχαν εξαιρεθεί.

Η εμπειρία μέχρι τώρα είναι απογοητευτική

Η κατάσταση που επικρατεί στους δήμους, οι οποίοι εδώ και 1,5 χρόνο είναι χωρίς σχολικές επιτροπές είναι απελπιστική. Η διαχείριση των οικονομικών και λειτουργικών ζητημάτων των σχολείων γίνεται πλέον μέσα σε ένα σύστημα συγκεντρωτισμού και γραφειοκρατίας των δημοτικών συμβουλίων. Οι οικονομικές υπηρεσίες των δήμων είναι αποψιλωμένες από προσωπικό,  δεν γνωρίζουν τις ανάγκες των σχολείων και αμφισβητούν συχνά ότι κάποιες δαπάνες είναι επείγον να εξυπηρετηθούν ή δε διαθέτουν αντίστοιχους  κωδικούς στον προϋπολογισμό τους για προϊόντα που χρειάζονται τα σχολεία. Έτσι τα σχολεία αντιμετωπίζουν τεράστια δυσλειτουργία με μεγάλες καθυστερήσεις αντιμετώπισης άμεσων αναγκών και  επίλυσης των καθημερινών προβλημάτων των σχολείων. Μπροστά στο αδιέξοδο αυτών των καθυστερήσεων η σχολική κοινότητα αναγκάζεται πλέον να πληρώνει από την τσέπη της για έκτακτες ανάγκες ή βλάβες. Δεν είναι τυχαίο που και οι ίδιοι οι δήμοι αντιδρούν στις νέες ρυθμίσεις. https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/502015_sholikes-epitropes-doykas-moralis-kai-aggeloydis-lene-ohi-stin-katargisi-toys

Στο στόχαστρο ο δωρεάν δημόσιος χαρακτήρας του σχολείου

Τα παραπάνω είναι ένα ακόμη βήμα για την αλλοίωση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης, αφού οι σχολικές μονάδες καλούνται μόνες τους να καλύψουν τις ανάγκες. Αδυνατώντας να αντεπεξέλθουν οδηγούνται σε αναζήτηση χορηγών από ιδιώτες. Από την άλλη μεριά η κατάσταση αυτή εντείνει την υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Τα δημόσια σχολεία εκτίθενται και υποβαθμίζονται με φανερό πλέον κίνδυνο κάποιες οικογένειες να επιλέγουν την ιδιωτική εκπαίδευση.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης τεράστιες. Τα επιχειρήματα του υπουργείου Εσωτερικών για περιπτώσεις κακοδιαχείρισης από επιτροπές δεν δικαιολογούν την απόφαση για κατάργησή τους. Θα μπορούσε να πάρει μέτρα για ενίσχυση ελέγχων. Άλλωστε μέσω των ελέγχων αποδείχτηκαν οι σχετικές απάτες.

Πίσω από την απόφαση αυτή κρύβεται άλλη μία προσπάθεια υποχρηματοδότησης και απαξίωσης του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης που δίνεται βορά σε ιδιωτικά συμφέροντα. Η επισήμανση του υπουργού Εσωτερικών οι δαπάνες των σχολείων είναι απολύτως προβλέψιμες, καθώς αφορούν κυρίως αναλώσιμα υλικά και βασικές λειτουργικές ανάγκες, οι οποίες μπορούν να προϋπολογιστούν από την αρχή κάθε σχολικής χρονιάς, αποδεικνύει πόσο επικίνδυνοι είναι αυτοί που αποφασίζουν για τις τύχες των δημόσιων σχολείων. https://www.esos.gr/arthra/96960/katargisi-olon-ton-sholikon-epitropon-apo-ton-aygoysto-toy-2026-metafora-armodiotitonότι

Αλλά και οι ευθύνες των δήμων είναι μεγάλες. Δεν πίεσαν για αύξηση χρηματοδότησης των σχολικών επιτροπών, δεν καλύπτουν από διαφορετικό, δικό τους κονδύλι την πληρωμή των λογαριασμών των σχολείων, αλλά τους πληρώνουν παρακρατώντας μέχρι και το 70% της κρατικής χρηματοδότησης των σχολείων. Παράλληλα ικανοποιούν μερικά αιτήματα κάποιων σχολείων δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο σχολεία πρώτης και δεύτερης κατηγορίας.

Η  λογική του συγκεντρωτισμού και του ελέγχου ως τιμωρίας διέπει όλη τη φιλοσοφία της κυβέρνησης η οποία ψάχνει αποδιοπομπαίους τράγους στους τελευταίους τροχούς της αμάξης ενώ η νεοφιλελεύθερη βουλιμία είναι ο πραγματικός ένοχος.

Αντί λοιπόν να αυξήσει τη χρηματοδότηση για τις ανάγκες της παιδείας, αντί να αναδιαμορφώσει την έννοια των σχολικών επιτροπών με μια ευρεία συμμετοχή φορέων στη σύνθεσή τους που θα εξασφάλιζε  μεγαλύτερο  «κοινωνικό έλεγχο» των αποφάσεων, η κυβέρνηση οδηγεί τα σχολεία σε οικονομική ασφυξία.